Kontynuuj W tej witrynie stosujemy pliki cookies. Standardowe ustawienia przeglądarki internetowej zezwalają na zapisywanie ich na urządzeniu końcowym Użytkownika. Kontynuowanie przeglądania serwisu bez zmiany ustawień traktujemy jako zgodę na użycie plików cookies. Więcej w "Polityce Cookies".
 
AKTUALNOŚCI /  WŁOCHY /  KUCHNIA WŁOSKA /  SUBIEKTYWNIE /  TURYSTYCZNIE / 
WŁOCHY / KINO WŁOSKIE / 
Bilety Lotnicze
[NEWSLETTER]
  
KINO WŁOSKIE
[Powiadom znajomego]  A A A   

Bernardo Bertolucci - wielki włoski reżyser filmowy i jego filmy

16 marca 1941 roku w pobliżu Parmy urodził się wielki włoski reżyser Bernardo Bertolucci.

Przyszedł na świat w pobliżu posiadłości, w której mieszkał inny wielki Włoch, Giuseppe Verdi. Ojcem Bernardo był Attilio Bertolucci, znany poeta i krytyk literacki i filmowy. Dzieciństwo Bernardo spędził na wsi pod Parmą. Już jako kilkunastolatek kręci pierwsze amatorskie filmy krótkometrażowe: La teleferica e La morte del porco. Następnie rodzina Bertoluccich przeprowadza się do Rzymu. Bernardo zapisuje się na studia literatury i poświęca się poezji kontynuując rodzinne pasje.

 

Zapowiada się bardzo dobrze. Pierwszy jego zbiór poezji: „In cerca del mistero” („W poszukiwaniu tajemnicy”) zdobywa w1962 roku nagrodę, il Premio Viareggio, jedną z najważniejszych włoskich nagród literackich. Mimo tego sukcesu wkrótce Bernardo porzuca studia literatury w Rzymie i poświęca się filmowi, drugiej jego pasji.

Pier Paolo Passolini

Na pewno bardzo ważną rolę odegrało jego spotkanie z Pier Paolo Passolinim, reżyserem tworzącym filmy wywołujące wiele kontrowersji. Wkrótce zostaje asystentem Passoliniego w filmie „Accattone” („Włóczykij”). Oczywiście chce jak najszybciej nakręcić w pełni swój film. Już w 1963 dzięki poparciu producenta Tonino Cervi powstaje jego pierwsza realizacja: ”La commare secca” ("Kostucha”). W roku 1964 powstaje jego drugi film „Prima della rivoluzione" („Przed rewolucją”), a niewiele później współpracuje z samym Sergio Leone, przy kręceniu filmu "C'era una volta il West" („Pewnego razu na Dzikim Zachodzie”). I tak jako zaledwie dwudziestoletni młodzieniec rozpoczyna wielką, międzynarodową karierę w świecie filmu.


Pod osłoną nieba

Historia miłości, dojrzałej, nieco wypalonej, rzuconej na tło afrykańskich plenerów.
Para amerykańskich turystów w towarzystwie bogatego przyjaciela rodziny przybywa tuż po wojnie do Afryki Północnej. Nieznana ziemia i odkrywanie jej miało zbliżyć bohaterów do siebie, w rzeczywistości oddala ich jeszcze bardziej. Dwie silne osobowości (Debra Winger i John Malkovich) przeżywają swój dramat osamotnienia nie mogąc znaleźć porozumienia z partnerem. To historia wędrówki w głąb siebie, w poszukiwaniu utraconej miłości, natchnienia i życiowego celu. Film jest adaptacją powieści Paula Bowlesa, który też pojawia się jako tajemniczy mężczyzna w barze, przypatruje się i komentuje rozwój wydarzeń.
Olbrzymią rolę pełnią mistrzowskie ujęcia operatora Vittorio Storaro. W połączeniu z niezwykłą muzyką Japończyka Ryuichi Sakamoto tworzą niezwykle spójny i przejmujący w swej istocie obraz. To jeden z najbardziej osobistych filmów włoskiego reżysera.

"Ponieważ nie znamy dnia swojej śmierci, traktujemy życie jak niewyczerpane źródło, a przecież wszystko zdarza się określoną i to niewielką liczbę razy. Jak często przypomnisz sobie jeszcze popołudnie z dzieciństwa, to które tkwi w Tobie tak głęboko, że nie wyobrażasz sobie bez niego życia. Może cztery, pięć razy, może nawet mniej. Ile razy zobaczysz wschód księżyca w pełni? Może ze dwadzieścia, a jednak życie wydaje się niewyczerpane... "

Ostatni cesarz

Historia przemian jakie miały miejsce w Chinach pierwszej połowy XX w. widziana oczami ostatniego cesarza PU YI. Narodziny, dzieciństwo w Zakazanym Mieście wśród rytuałów o tysiącletniej tradycji, okres II wojny światowej i późniejszy okres rewolucji kulturalnej Mao.
Akcja filmu rozpoczyna się w 1950 roku gdy po nieudanym samobójstwie były cesarz trafia na przesłuchanie w komunistycznym więzieniu i zmuszony jest opowiedzieć swój życiorys.
Panował tylko trzy lata, cesarstwo staje się republiką, a jego władza ogranicza się praktycznie do dworu zamieszkującego Zakazane Miasto.
Muzyka Ryuichi Sakamoto, David Byrne i Cong Su.

Mały Budda

Zgodnie z wierzeniami buddyjscy mnisi poszukują nowego wcielenia swego nauczyciela Lamy Dorje. Trafiają do Stanów Zjednoczonych gdzie w Seatle mieszka dziesięcioletni Jesse Conrad. Jednocześnie w Kathmandu i w Indiach odnajdują dwoje dzieci, które również przejawiają predyspozycje wskazujące na reinkarnację nauczyciela. Trójka dzieci zostaje zaproszona do klasztoru gdzie mnisi mają jednoznacznie wskazać, które z dzieci jest Lamą Dorje.

Ta historia przeplatana jest przypowieścią o drodze duchowej księcia Siddharthy (Keanu Reeves) aż po zostanie Buddą (przebudzonym).

Dorobek filmowy Bernardo Bertolucciego:

1957: La teleferica (film krótkometrażowy)
1958: La morte del porco (film krótkometrażowy )
1962: La commare secca „ Kostucha”, „Sekutnica” (także jego scenariusz)
1964: Prima della rivoluzione „Przed rewolucją” (także jego scenariusz)
1965: La via del petrolio (film na zlecenie telewizji)
1966: Il canale (dokumentalny)
1967: Amore e rabbia „Miłość i gniew” (także jego scenariusz ,wyświetlany w 1969 )
1968: Partner - Il sosia (także jego scenariusz)
1970: Il conformista „Konformista” (także jego scenariusz, nominacja do Oscara w kategorii najlepszy film zagraniczny)
1970: Strategia del ragno „Strategia pająka” (także jego scenariusz)
1971: La salute è malata (I poveri muoiono prima) (dokumentalny)
1971: 12 dicembre (dokumentalny)
1972: Ultimo tango a Parigi „Ostatnie tango w Paryżu” (także jego scenariusz, nominacja do Oscara za reżyserię w 1973 roku)
1976: Novecento (także jego scenariusz)
1979: La luna „Księżyc” (także jego scenariusz)
1981: La tragedia di un uomo ridico  „Tragedia człowieka śmiesznego” (także jego scenariusz)
1984: L'addio a Enrico Berlinguer (dokumentalny)
1987: L'ultimo imperatore „Ostatni cesarz” (także jego scenariusz, 9 Oscarów dla filmu, w tym za najlepszą reżyserię)
1990: 12 registi per 12 città
1990: Il tè nel deserto „Pod osłoną nieba” (także jego scenariusz)
1993: Piccolo Buddha „Mały Budda” (także jego scenariusz)
1996: Io ballo da sola „Ukryte pragnienia” (także jego scenariusz)
1999: L'assedio” Rzymska opowieść” (także jego scenariusz)
2002: 10 minut później: "Wiolonczela" (krótkometrażowy, także jego scenariusz)
2003: The Dreamers „Marzyciele” - I sognatori (także jego scenariusz)
2010 (?) -  w przygotowaniu : „Bel Canto”

 + dodaj informację lub opinię

TWOIM ZDANIEM...

Temat:

(Maksymalnie 150 znaków)

Treść:

(Maksymalnie 5000 znaków)

Podpis:

(Maksymalnie 50 znaków)

  

Ukryj pola

Włochy   :   Włochy zdjęcia   :  Włochy zabytki   :  Italia  >    24stolice   :   Lizbona    >     Bilety lotnicze